محله بهاران

محله

بهاران

محله بهاران یکی ازمحله‌های به‌نسبت جدید مشهد است که از حدود سال ۱۳۷۰وارد بافت شهری شد. درگذشته این محله به‌واسطه جوی‌آبی که در آن جریان داشت، به «بند دال»معروف بود.نزدیک و هم‌وزن‌بودن اسامی کوچه‌های فرعی این محله به‌نام‌های نصر، فخر، فجر، فتح و... به‌نوعی هم مزیت است و هم مشکل. 

محله بهاران
قدمت خیابان بهاران به حدود ۵۵‌سال پیش بازمی‌گردد. حدود چهل‌سال آستان‌قدس بخشی از زمین‌هایی را که در این محدوده داشت، به کارکنان خود و برخی سازمان‌ها واگذار کرد. قدیمی‌ها این محدوده را با نام «بند دال» می‌شناختند.
دوشنبه‌ها برای اهالی محله بهاران، روزی است که در آن، واژه‌ها از دل کتاب‌ها بیرون می‌آیند و در فضای صمیمی زیرزمین کتابخانه حضرت خدیجه (س) جان می‌گیرند. اینجا، هرهفته محفل ادبی «نسیم سحر» برپاست و علاقه‌مندان دورهم جمع می‌شوند.
مسجد حضرت ابوالفضل(ع) یکی از مساجد محوری محله جانباز است که نقش مهمی در هماهنگی و هدایت شهروندان این محله برای برگزاری مراسم عزاداری رهبر شهید انقلاب و همچنین حضور اهالی در راهپیمایی‌ها داشته است.
این ورزشکاران علی‌رغم همه مشکلات، دست از تلاش نکشیدند و بالاخره از تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه فیاض‌بخش به عضویت تیم ملی بسکتبال با ویلچر جوانان درآمدند و مقام سوم مسابقات جوانان را برای کشورمان به دست آوردند.
الهه که بدلیل تأثیر داروهای ام‌اس آرام آرام تکلمش را از دست داده و به سمت معلولیت پرتاب می شود، تأکید می‌کند که هیچ ‌کس مصون از معلولیت نیست و باید معلولان را دریابیم.
کتابخانه حضرت‌خدیجه(س) تنها یک مرکز فرهنگی نیست، بلکه تداوم بخش داستان مهربانی یک خانواده است. وقتی هاشم رضایی، خانه را به نام همسر و دخترش کرد، آنها تصمیم گرفتند آن را وقف کتابخانه کنند.
مرحوم حسین خاوری حدود ۲۳‌سال قبل، آپارتمانی را وقف آسایشگاه فیاض‌بخش کرد تا درآمد کسب‌شده از آن برای امور مددجویان این آسایشگاه استفاده شود.
از چهارسالگی مادرم به من شعر یاد می‌داد و من در جمع خانوادگی دکلمه می‌خواندم. پدر و مادرم خیلی تشویقم کردند تا این مسیر را ادامه دهم. در نه‌سالگی در مجمع‌الذاکرین با استاد کفشدارطوسی آشنا شدم.
این آزاده تعریف می‌کند: عملیات خیبر بود؛ کنار آب سنگر گرفته بودیم و بچه‌ها همه یکی‌یکی شهید می‌شدند.شهید‌پروانه به سمت نیرو‌های خودی آمد و دستور داد تسلیم شویم اما رزمنده‌ها قبول نمی‌کردند.
عبدالله هنری یکی از چهره‌های تأثیرگذار مشهد است که توانست معلولان را از خانه‌هایشان بیرون بکشد و جریان تازه و جان‌داری راه بیندازد؛ جریانی که نه‌تنها خانواده‌های معلولان، که مدیران را با مشکلاتشان آشنا کرد.
محمد داروغه در هفده‌سالگی توانسته است با کسب یک مدال نقره بین‌المللی ترکیه در رده سنی نوجوانان سال ۹۹، همچنین چهار مدال کشوری و ۲۲ مدال استانی، استعدادش را در رشته کونگ‌فو توآ نشان دهد.
کوچه شهید‌ساجدی‌۳ یا همان «فخر» حدود چهل‌سال قدمت دارد. زمین‌های این محدوده متعلق‌به آستان قدس رضوی بوده که آنها را در‌اختیار کارمندان خود قرار داده‌است تا بسازند.
کوچه شهید‌ساجدی‌۹ بیش‌از چهل‌سال قدمت دارد. هم‌زمان با شروع ساخت‌و‌ساز و آبادانی این معبر، بوستان آلاله در آن احداث شد.
ناصر معتمدی که از قدیمی‌ترین و باسابقه‌ترین معلمان آسایشگاه فیاض‌بخش است به خاطر تدریس به این بچه‌ها، از خیر تحصیل در هند گذشت.
روح‌الله جعفری‌راد خبرنگار خبرگزاری دانشجویی سازمان بسیج دانشجویی کشور، سردبیر و عضو تحریریه نشریه سفیران نور (شهدای ۲۶‌خرداد)، عضو تحریریه نشریه نردبان است.
ایمان و فریبا هر دو حاصل دو ازدواج فامیلی هستند. پدر و مادر ایمان پسرخاله و دختر خاله بودند و پدر و مادر فریبا هم دخترعمو و پسرعمو آن‌ها در آسایشگاه فیاض‌بخش با هم آشنا شدند.
توی راه کمربندم را باز کردم که در شیشه، شیر بریزم و به سگمان بدهم. حیوان بازی‌اش گرفته بود. از عقب خودرو دستش را گذاشت روی چشم‌های همسرم و دیگر نفهمیدم چه شد.
کیارش صالح‌زاده معتقد است که ورزش هم توانایی‌های جسمی او را بیشتر کرده و هم اخلاق و رفتار جوانمردانه را در وجودش تقویت کرده است.
کارگاه اشتغال فیاض بخش از ۲۲ سال پیش فعال است و بخش‌های مختلفی برای فعالیت توانیابان دارد.
از من خواستند شرکت تعاونی تأسیس کنم و از اعضا بخواهم که آمادۀ خروج از شهر شوند. ماحصل این‌کار تأسیس بزرگ‌ترین شهرک صنعتی چوب در شرق کشور بود.